Dorfkapelle Mötlas

De kapel werd gebouwd in de"Steinbloß-stijl", een typische bouwstijl van oude driehoekige boerderijen en andere landelijke gebouwen, zoals kapellen, in het Mühlviertel - het kerngebied is het lager gelegen Mühlviertel.
De gebouwen zijn opgetrokken uit granieten veldstenen . De grotere stenen werden ongepleisterd gelaten, waardoor de gevels de typische verschijning van lichte en donkere vlakken kregen.
De reden voor deze bouwmethode was dat kalk schaars en duur was in deze regio, dus de boeren voegden grotere stenen in het metselwerk en pleisterden ze niet.

(Bron: Wikipedia)

In deze kapel bidden de dorpelingen elke zondag- en feestdagmiddag gedurende de zomer en elke dag in mei de kruisweg .

Pastoor Franz Schmid tekende het plan voor de Marienkapelle in Mötlas. Ze werd ingewijd op 15 augustus 1868. De kapel heeft ook een klok, die drie keer per dag wordt geluid voor de Engelse groet.

De afbeeldingen van de kruisweg, inclusief de lijst en het kruis, zijn gebaseerd op een ontwerp van professor Klein uit Wenen en werden gekocht van de Katholieke Boekvereniging in Salzburg. Deze kruisweg werd voorzien van alle aflaten en op 4 mei 1886 ingewijd door de franciscaanse priester Balthasar Krug uit Enns.
In 1890 kreeg de kapel een nieuwe klok van ca. 70 kg.
In 1901 kreeg het een prachtig altaar van meester-timmerman Weiss uit Liebenau. De hoofdfiguur is de Koningin van de Hemel met het kindje Jezus, omringd
omringd door de figuren van Mater Dolorosa en Ecce Homo.

Op 8 augustus 1937 bestond de brandweer van Mötlas 25 jaar. Ter gelegenheid hiervan wilden de bewoners een heilige mis opdragen in hun dorpskapel en kregen ze toestemming van de bisschop om daar jaarlijks een heilige mis op te dragen. Religieprofessor Bonifaz Schmalzer, zelf geboren in Mötlas, hield de mis. Hij was erg gehecht aan deze kapel omdat zijn moeder er destijds veel had gebeden.

Ter gelegenheid van de 100e verjaardag van de inwijding van de kapel droeg Mgr. Bonifaz Schmalzer op 15 augustus 1968 om 15.30 uur een mis op.

In de zomer van 1976 werd de toren opnieuw bedekt met koperen platen.

Tussen 1992 en 1994 werd hij gerenoveerd.

Bron: Lokaal geschiedenisboek Unterweißenbach pagina 26