Hop - het groene goud uit het Mühlviertel

De hop klimt metershoog langs de typische stokken en draadrekken, de planten zijn sappig en groen. Dan staat de oogst voor de deur en breekt voor de hopboeren een drukke periode aan.

Van eind augustus tot half september is het hoogseizoen voor de hopboeren van de Mühlviertler Hopfenbaugenossenschaft. De hop, die maandenlang met de grootste zorg is verzorgd, is klaar om geoogst te worden. De boeren leggen hiervoor echter al in het voorjaar de basis, wanneer de hopplanten uitlopen.

“Leiden” en “aanaarden”

Bij het zogenaamde “leiden” wordt de typische draad aan de planten bevestigd. Bovendien worden alle scheuten tot op drie teruggesnoeid en worden de overgebleven scheuten aan de draad geleid – alles met de hand. De overgebleven scheuten worden daardoor sterker, weerbaarder en de groei van de plant wordt geconcentreerd.

Daarna volgt het “aanaarden”: hierbij wordt de plantenstok met een ploeg bedekt met aarde. “Aan de ene kant voorkom je zo dat er opnieuw uitlopers ontstaan, aan de andere kant houd je ook het onkruid onder controle”, legt Manuel Starlinger, directeur van de hopcoöperatie, uit. De hop mag namelijk geen concurrentie om water hebben als hij dagelijks tot 20 centimeter of meer groeit.

Het volgende fotoalbum kunt u met de pijltjestoetsen (links,rechts) bedienen.

Margit Ehrensperger vom Eder Bräu in Kefermarkt präsentiert zwei Männern Hopfendolden, an denen die beiden während des Gesprächs riechen.

Hopfenbäuerin Margit Ehrensperger im Gespräch mit zwei Männern zwischen den hoch aufragenden Pflanzen ihrer Plantage in Kefermarkt im Mühlviertel.

Bei der Hopfenernte im Mühlviertel sind neben einem Hopfenfeld sind das Hinterrad und der mit geernteten Hopfenpflanzen gefüllte Anhänger eines Traktors zu sehen.

Luftaufnahme eines Traktors, der im Mühlviertel durch ein Hopfenfeld fährt, die Pflanzen erntet und auf seinen Anhänger verlädt.

Blick aus der Luft auf eine große Hopfenplantage im Mühlviertel, die sich vom Bildvordergrund eine Höhenrücken entlang zieht um im Hintergrund zu verschwinden.

Het ideale moment
Kennis en ervaring helpen de boeren om het juiste moment voor de oogst te vinden. Als de hopbellen – de vruchten – stevig genoeg zijn, is haast geboden. Het juiste oogstmoment is namelijk een essentiële factor voor de kwaliteit – en dus ook bepalend voor het aroma dat de hop later aan het bier zal geven. Hoe hoger het gehalte aan lupoline – de bitterstof in hop – hoe beter de kwaliteit.
Het beste hopklimaat
Dat juist het Mühlviertel het grootste hopteeltgebied van Oostenrijk is, heeft te maken met de klimatologische en geologische bijzonderheden. Het speciale klimaat met koele nachten en warme dagen zorgt ervoor dat de planten meer lupoline produceren en de hopbellen daardoor meer aroma ontwikkelen. Ook de zanderige en niet te vochtige bodems zijn een reden waarom de hop in het Mühlviertel al eeuwenlang bijzonder goed gedijt.
Als de hopbellen uiteindelijk rijp zijn, wordt de oogstmachine aangespannen, die de hopplanten samen met het draad afsnijdt en op een aanhangwagen legt. Het scheiden van de hopbellen van de planten gebeurt tegenwoordig door de plukmachine. Plukmachines – een enorme verlichting van het werk, want tot in de jaren zeventig waren hele dorpsgemeenschappen dagenlang bezig met het “hopplukken”. De nog groene hopbellen worden vervolgens gedroogd en tot balen geperst, voordat ze voor verdere verwerking naar de Mühlviertler Hopfenbaugenossenschaft (hopteeltcoöperatie) in Neufelden worden gebracht.
In de herfst en winter worden de hopbalen daar volgens de wensen van de klant verwerkt voor de brouwerijen. Zo mondt het zware werk van de hopboeren uiteindelijk via de brouwerijen uit in de heerlijke, regionale biercreaties die gasten en lokale bewoners in de horeca zo waarderen.

Vertaald met DeepL.com (gratis versie)