Rondleiding door het vleugelaltaar op de Kefermarkt

Het vleugelaltaar, dat tussen 1490 en 1497 door een onbekende meester werd vervaardigd, behoort tot de belangrijkste gotische meesterwerken in het Duitstalige gebied – een altaar waarvan de grote rijkdom in de details schuilt.

Wat de toeschouwer fascineert, zijn de met veel zorg uitgevoerde details. Geen enkel figuur draagt hetzelfde gewaad, alle voorwerpen zijn tot in het kleinste detail uitgewerkt. Naast het altaar van Michael Pacher in St. Wolfgang en het Maria-altaar van Veit Stoß in Krakau behoort het tot de drie grote altaren van het einde van de 15e eeuw. In de schrijn van het 13,5 m hoge, uit lindenhout vervaardigde altaar staan meer dan levensgrote beelden van de heilige Petrus, de heilige Wolfgang en de heilige Christoffel, gedragen door rijk versierde consoles en bekroond door baldakijnen. Op de twee vleugels zijn scènes uit het leven van Maria afgebeeld. In de jaren 1852 tot 1855 werd het altaar, dat al door houtworm was aangetast en met lijmverf was beschilderd, gered op initiatief van de dichter Adalbert Stifter, die tevens conservator was. Daarbij werd aan het altaar toch het een en ander gewijzigd door de beeldhouwers Johann en Josef Rint, die als echte vertegenwoordigers van de 19e eeuw de dingen met andere ogen zagen dan wij ze vandaag de dag zien. Het resultaat van de restauratie is daarom omstreden, met name het verwijderen van de verf. De blootgelegde houtnerf laat de figuren op sommige dagen echter bijzonder plastisch lijken en lijkt ze met een warmte te vervullen, zodat men zou geloven dat ze levend voor je staan.